പഴയ കാലത്ത് കിഴക്ക് പന്തല്ലൂർ മല വരെയും, വടക്കും തെക്കും അതിരുകളിൽ ആനക്കയം-പുലാമന്തോൾ മല വരെയും, പടിഞ്ഞാറ് മലപ്പുറം പാങ്ങ് കുന്നുകൾ വരെയും വ്യാപിച്ചുകിടന്നിരുന്ന വള്ളുവനാടിന്റെ വാണിജ്യസിരാകേന്ദ്രവും, ആധ്യാത്മിക സാംസ്ക്കാരിക ആസ്ഥാനവുമായിരുന്നു അങ്ങാടിപ്പുറം. സംഘകാലത്ത് (എ.ഡി. 5-ാം നൂറ്റാണ്ടുവരെയുള്ള കാലഘട്ടം) പുലയർ, കുറുവർ, വില്ലവർ, പറയർ, പാണർ, വെള്ളാളർ തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു കേരളത്തിലെ നിവാസികൾ. വള്ളുവജാതിയിൽപ്പെട്ടവരുടെ ആധിപത്യം മൂലമാണ് വള്ളുവനാട് എന്ന ദേശനാമം ഉണ്ടായത്. പഴയ വള്ളുവനാടിന്റെ ഹൃദയഭാഗമായ ഈ പ്രദേശത്തിനു ചരിത്രകഥകളേറെയുണ്ട്. അങ്ങാടിപ്പുറം എന്ന കൊച്ചുപട്ടണം വള്ളുവനാട് രാജസ്വരൂപത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നുവത്രെ. ഇന്നും പഴമക്കാർ “വെള്ളാട്ടങ്ങാടി” എന്നാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ വിളിക്കുന്നത്.

കൃഷിയും അനുബന്ധതൊഴിലുകളും ആയിരുന്നു സാധാരണക്കാരായ ഗ്രാമീണരുടെ ഉപജീവന മാർഗ്ഗം. പാട്ട വ്യവസ്ഥയിലായിരുന്നു കാർഷിക ഉൽപ്പാദനം നടന്നിരുന്നത്. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇരുമ്പുഖനനവും ഉൽപ്പാദനവും നടത്തുന്നതിനുള്ള നാടൻ സാങ്കേതികവിദ്യ ഈ പ്രദേശത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. 1826-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടുകാരനായ ഹെൻട്രി ഹാമിൽട്ടൻ ബുക്കാനൻ ഈ പഞ്ചായത്തിൽ വച്ച് ഇരുമ്പയിര് അടങ്ങിയ ചെങ്കല്ല് കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തുകയും ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യയിലൂടെ ഇരുമ്പുൽപ്പാദനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ നാടൻ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ അപ്രസക്തമായി.

കൃഷിയും അനുബന്ധതൊഴിലുകളും ആയിരുന്നു സാധാരണക്കാരായ ഗ്രാമീണരുടെ പ്രധാന ഉപജീവന മാർഗ്ഗം. പാട്ട വ്യവസ്ഥയിലായിരുന്നു കാർഷിക ഉൽപ്പാദനം നടന്നിരുന്നത്. പ്രദേശത്തെ കാർഷികവിളക്രമം തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് പ്രധാനമായും കാലാവസ്ഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. പഞ്ചായത്തിൽ മുൻകാലങ്ങളിൽ പ്രാമുഖ്യം കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നത് നെൽകൃഷിക്കായിരുന്നു. കാണച്ചാർത്തുകളിൽ മാത്രമേ ദീർഘകാലവിളകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

കൃഷി ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന അക്കാലത്ത് വിനോദോപാധികളും കാർഷികവൃത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു. കാളപൂട്ട്, പോത്തുപൂട്ട് എന്നിവ പ്രധാന കാർഷിക വിനോദ മത്സരങ്ങളായിരുന്നു. കാർഷിക വിപണനമേളകൾ കൂടിയായിരുന്നു ഉത്സവകാലങ്ങൾ. ഉത്സവപ്പറമ്പുകൾ കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങളുടെയും കാർഷികോപകരണങ്ങളുടെയും പ്രധാന വിൽപനകേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു. കരഭൂമി പ്രദേശങ്ങളിൽ തെങ്ങ്, കവുങ്ങ്, റബ്ബർ, കശുമാവ് എന്നിവയും വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ മറ്റ് ഇടവിളകളും കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു.

ഐതിഹ്യപ്രസിദ്ധമായ തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെ 11 ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന “അങ്ങാടിപ്പുറം പൂരം” വള്ളുവനാടിന്റെ ദേശീയോത്സവമായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭക്തമഹാകവി പൂന്താനം പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയ ഇടത്തുപുറം ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം ധാരാളം ഭക്തജനങ്ങളുടെ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രമാണ്. പുത്തനങ്ങാടിയിലെ മുസ്ലീം ദേവാലയവും സവിശേഷതകൾ കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ജ്ഞാനപ്പാന രചിച്ച പൂന്താനത്തിന്റെ സാഹിത്യസൃഷ്ടികളുടെ ഈറ്റില്ലമായിരുന്നു അങ്ങാടിപ്പുറം ഗ്രാമം. ചരിത്രാംശമുള്ള ചാവേറുപാട്ടിന്റെയും ക്ഷേത്രകലകളുടെയും നാടായ ഈ പ്രദേശം വള്ളുവനാടിന്റെ കലാസാംസ്ക്കാരിക സിരാകേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു.

അങ്ങാടിപ്പുറം തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂരമഹോത്സവം, പുത്തനങ്ങാടി നേർച്ച, വലമ്പൂർ, പരിയാപുരം പള്ളികളിലെ പള്ളിപ്പെരുന്നാൾ തുടങ്ങിയവയാണ് പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ. കോൽക്കളി, ചെറുമക്കളി, പൂതംകളി തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത നാടൻകലകൾ ഇന്നും ഇവിടെ സജീവമായി നിലനിൽക്കുന്നു.